Isotoma viridis – Pchliczka północna

Collembola – Skoczogonki
Znana także pod nazwą pchliczka zielona. Należy do rodziny Isotomidae. Ciało wydłużone, pokryte krótkimi, ciemnymi włoskami, a na wierzchołku odwłoka długimi szczecinami. Ubarwienie bardzo zmienne – od żółtego, przez jasno i ciemnozielone, czerwonawe, niebieskie, fioletowe, aż po niemal czarne. U niektórych osobników widoczne są ciemne, podłużne smugi utworzone przez ciemny pigment. Oczka C, D i E ułożone równo obok siebie (łącznie wyglądają jak jedno, nieco wydłużone oczko) – cecha diagnostyczna rodzaju. Na wewnętrznej stronie pazurka dwa ząbki – istotna cecha diagnostyczna gatunku.

Łuków 22.10.2008 Fot. Ricosz

  1. Liczebność. Pospolita
  2. Biotop. Lasy, ogrody, parki; preferuje miejsca cieniste, wilgotne. Znajdowana zwykle w ściółce i pod kamieniami
  3. Wymiary. Dorasta do 4.3 mm
  4. Aktywność. Od wiosny do jesieni
  5. Lokalizacja. Lubelskie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Grzybnia, glony
  7. Podobne. Zielona forma barwna stosunkowo nietrudna do rozpoznania. Inne formy wymagają oględzin pazurków pod binokularem – inaczej nie sposób odróżnić ich od pozostałych gatunków z rodzaju
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Ricosz

avidal

Leave a Reply