Meromyza pratorum – Łączniczka łąkowa

Chloropidae – Niezmiarkowate
Całe ciało zielone. Na mesonotum 3 podłużne ciemne pasy. Czułki żółte. Tylne uda wyraźnie zgrubiałe – cecha diagnostyczna rodzaju Meromyza.

Las żeromiński 17.06.2014

Las żeromiński 17.06.2014

  1. Liczebność. Jedna z najpospolitszych z rodzaju
  2. Biotop. Skraje lasów, łąki, polany, wszelkie tereny trawiaste; preferuje miejsca wilgotne
  3. Wymiary. 4.5-5.5 mm
  4. Czas lotu. Czerwiec – sierpień
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Nektar i pyłek, także spadź. Larwy żerują trzcinniku piaskowym z rodziny wiechlinowatych
  7. Podobne. Inne zielone gatunki z tego rodzaju, np. Meromyza ornata – ich rozróżnienie jest bardzo trudne

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s