Drosophilidae – Wywilżnowate
Oczy czerwonobrązowe z parą czerwonopurpurowych smug. Czoło z czarnymi znaczeniami. Ciemię (vertex) w znacznej mierze pomarańczowe. Scutum żółtopomarańczowe z licznymi rzędami szczecinek acr (acrostichal setae) ułożonymi w 14-20 rzędach, przez co są one wyraźnie gęściej osadzone niż u pozostałych gatunków z rodzaju – jest to istotna cecha diagnostyczna. Scutellum czarne. Pleuryty (płytki boczne tułowia) z dobrze widocznym czarnym, poziomym pasem. Nogi bladożółte do wręcz białych z szerokimi, czarnymi obrączkami apikalnymi na środkowych i tylnych udach. Na środkowych i tylnych goleniach czarne obrączki nasadowe. Skrzydła silnie przyciemnione, składane dachówkowato, czarno użyłkowane.

Niemcy – maj 2019 Widoczne gęsto usiane szczecinki acr na środku scutum (dokładnie na mesonotum) Fot. Benjamin Fabian
- Status. Zdecydowanie rzadka i nieliczna
- Siedlisko. Lasy z dużą ilością powalonych drzew, stare parki i ogrody, starodrzewia
- Wymiary. Długość ciała samicy 5-5.5 mm, samca około 4 mm – największy krajowy gatunek z rodzaju
- Aktywność. Maj – lipiec/sierpień
- Lokalizacja. Niemcy, Polska – wielkopolskie
- Pokarm. Spadź, soki wypływające z ran na pniach drzew. Larwy prawdopodobnie saproksylofagiczne, rozwijają się w martwym drewnie; być może wybierają materiał przerośnięty grzybnią konkretnych gatunków grzybów
- Podobne. Inne gatunki z rodzaju różnią się w zależności od gatunku czarnym lub ciemnobrązowym scutum, ciemniejszym ciemieniem, ubarwieniem nóg, a przede wszystkim mniej licznymi rzędami szczecinek acr na scutum (ułożonymi co najwyżej w 10 rowkach)
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Benjamin Fabian Krzysztof Stobrawa
- S.hypoleuca w iNat
Łódź 18.05.2026

