Suillia variegata

Heleomyzidae – Błotniszkowate
Ciało jasnobrązowo ubarwione, sylwetka zgarbiona. Na twarzy dwie wibrysy (szczecinki przy krawędzi ust) z ciemną plamka poniżej. Na katepisternum (boczna płytka tułowiowa między przednimi i środkowymi biodrami) zakrzywiona ku górze długa szczecinka. Scutellum o silnie owłosionych krawędziach. Skrzydła z drobnymi szczecinkami wzdłuż żyłki kostalnej (krawędź skrzydła) – cecha diagnostyczna całej rodziny. Na skrzydle deseń z czarnych plam o kształcie, liczbie i rozmieszczeniu charakterystycznym dla gatunku; wierzchołki skrzydeł przyciemnione, lecz z kontrastowymi, jaśniejszymi od reszty skrzydła krawędziami o mlecznej barwie – ciemne plamy nie dochodzą do krawędzi skrzydeł na wierzchołkach. Wić czułków silnie owłosiona.

Austria – Neunkirchen 04.02.2022 ♀ Fot. Michael Knapp

  1. Liczebność. Przypuszczalnie nierzadka. Gatunek ekspansywny, zwiększający swój zasięg. Z naszego kraju wykazana w 2015 roku z Dolnego Śląska i Wielkopolski (A.Woźnica, T.Rutkowski)
  2. Biotop. Lasy, parki, ogrody, zarośla; chętnie na terenach o charakterze antropogenicznym
  3. Wymiary. Samica 6.5-7 mm. Samiec 5.6-6 mm
  4. Aktywność. Od wiosny do jesieni
  5. Lokalizacja. Austria
  6. Pokarm. Substancje płynne. Larwy mycetofagiczne
  7. Podobne. Pozostałe gatunki z rodzaju nie mają pierzasto owłosionych wici, lub owłosienie jest krótsze. Różnią się także intensywnością i rozmieszczeniem plam na skrzydłach. Stosunkowo najbardziej podobną Suillia notata można odróżnić m.in. po braku ciemnej plamy poniżej pojedynczej, a nie podwójnej wibrysy
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Michael Knapp

avidal

Leave a Reply