Geomyza subnigra/breviseta

Opomyzidae – Niżnicowate
Dwa bliźniacze gatunki należące do kladu o nieustalonej jeszcze nazwie, skupiającym małe niżnicowate z pojedynczą plamka na wierzchołkach skrzydeł. G.subnigra została wydzielona jako osobny gatunek w roku 1992 na podstawie różnic w detalach ułożenia szczecinek na tułowiu oraz różnic w wyglądzie ostatniego sternitu odwłoka. Kolor wierzchu głowy, tułowia i odwłoka  od czarnobrązowego do całkowicie czarnego, niekiedy w przedniej części niewyraźnie czerwonawy lub żółtawy. Ciało umiarkowanie błyszczące. Nogi w znacznej mierze żółte, łącznie z biodrami i stopami. Tylne golenie niemal czarne z wyjątkiem wierzchołków. Tylne uda z ciemną plamą, która może występować również na udach środkowych.

Warszawa – Służew 04.08.2025 Fot. Marek W. Kozłowski

Warszawa – Służew 04.08.2025 Fot. Marek W. Kozłowski

  1. Status. Muchówki kompleksu subnigra/breviseta uważane są za rzadkie, jednak wzrastająca liczba doniesień sugeruje, że ich liczebność rośnie – być może ze względu na rozprzestrzenianie się rajgrasu, Arrhenatherum elatius (rośliny żywicielskiej G.subnigra)
  2. Siedlisko. Zarośla, polany, skraje lasów, łąki, murawy
  3. Wymiary. Długość ciała 2.5-3.75 mm
  4. Aktywność. Kwiecień – listopad, a nawet później; imagines widywane na topniejącym śniegu
  5. Lokalizacja. Mazowieckie
  6. Pokarm. Pokarm płynny. Larwy żerują na trawach – G.subnigra w łodygach rajgrasu (prawdopodobnie monofagicznie), G.breviseta na korzeniach różnych traw
  7. Podobne. Muchówki kompleksu można wziąć za przedstawicieli wońkowatych, u których plamka skrzydłowa zawsze umieszczona jest przed wierzchołkiem skrzydła
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Marek W.Kozłowski
  9. Uwagi 2. Weryfikacja oznaczenia Andrzej Woźnica
  10. G.subnigra w iNat
  11. G.breviseta nie figuruje wykazie iNat

Warszawa 07.09.2025

Marek W.Kozłowski

Zostaw odpowiedź