Berkshiria hungarica

Stratiomyidae – Lwinkowate
Głowa czarna, błyszcząca. Oczy z fioletowobordową smugą. Tułów czarny, scutellum czarne. Odwłok czarny, szeroki, wyraźnie szerszy od tułowia. Uda i golenie czarne, stopy żółte. Wici czułków białe. Skrzydła przezroczyste, nie przyciemnione przy nasadzie.

B hungarica

Wigierski Park Narodowy 26.05.2016 ♀

B.hungarica

Wigierski Park Narodowy 26.05.2016 ♀ podczas składania jaj – widoczne pokładełko

Łódzki Ogród Botaniczny 08.06.2017 ♀

Łódzki Ogród Botaniczny 08.06.2017 ♀

  1. Liczebność. Zdecydowanie rzadki, znany z kilku zaledwie stanowisk w Polsce – w tym z Ojcowa i z Lasu Łagiewnickiego (rok 1996) i Łódzkiego Ogrodu Botanicznego (rok 2003, oraz 2017; obserwacja własna)
  2. Biotop. Lasy z udziałem martwych drzew liściastych, przede wszystkim topól, zwłaszcza osik
  3. Wymiary. Długość ciała 3-5 mm
  4. Aktywność. Maj – sierpień
  5. Lokalizacja. Podlaskie – Wigierski Park Narodowy, łódzkie
  6. Pokarm. Spadź i nektar. Larwy drapieżne, rozwijają się pod korą osik i innych topól; być może także innych drzew liściastych
  7. Podobne. Pachygaster atra (częściowo przyciemnione skrzydła), Pachygaster leachii (żółte nogi), Eupachygaster tarsalis (przyciemnione nasady skrzydeł), Neopachygaster meromelas (żółte golenie)
Forest

Wigierski Park Narodowy 26.05.2016 Biotop – dwie powalone osiki w samym sercu Parku

Leave a Reply