Chrysops sepulcralis – Ślepak tajgowy

Tabanidae – Bąkowate
Czoło i twarz pozbawione jasnego opylenia, lśniące i całkowicie czarne lub brązowe. Tułów i odwłok czarne; na tergitach brak żółtych plam i przepasek – ewentualnie z wąskimi jasnymi przepaskami na tylnych krawędziach tergitów u samicy. Nogi u obu płci całkowicie czarne. Skrzydła silnie przyciemnione wzdłuż przedniej krawędzi – przyciemnienie to rozlewa się w połowie skrzydła na szeroką przepaskę poprzeczną dochodzącą wąsko do tylnego brzegu skrzydła przy komórce Cu2; jasne okienko w komórce R3 szersze niż u Chrysops caecutiens.

Dania – Vejen 04.08.2015 ♀ Fot. Erland Refling Nielsen

  1. Status. Wg klucza PTE w Polsce obecny na całym obszarze; rzadko obserwowany
  2. Siedlisko. Lasy borealne, bory bagienne, torfowiska, wrzosowiska, brzegi śródleśnych zbiorników wodnych
  3. Wymiary. Długość ciała samicy 7 – 9.5 mm, samca 7.5-11 mm
  4. Aktywność. Czerwiec – sierpień
  5. Lokalizacja. Dania
  6. Pokarm. Nektar, soki roślinne. Samice ssą krew. Larwy żywią się materią organiczną
  7. Podobne. Jedyny całkowicie czarny krajowy ślepak – można go pomylić jedynie z samcem Chrysops caecutiens, u którego twarz jest nieco jaśniejsza, a zaciemnienie na skrzydłach ma subtelnie inny kształt
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Erland Refling Nielsen

avidal

Leave a Reply