Cicadellidae – Skoczkowate
Ubarwienie podstawowe najczęściej zielone, rzadziej czerwonawe. Twarz bez wyraźnego rysunku. Oczy żółtozielone z czarnymi plamkami. Scutellum z parą czarnych, trójkątnych plam stycznych do podstawy przedplecza; rzadziej plamy te są wyblakłe. Pokrywy ze świetlistą plamą na środku, wzdłuż żyłek.
Austria 06.08.2014 Fot. gernotkunz
Austria 06.08.2014 Fot. gernotkunz
- Status. Zapewne nierzadki, a miejscami wręcz liczny, jednak w terenie zwykle nierozpoznawalny
- Siedlisko. Aleje topolowe, lasy, ogrody. Preferuje tereny wilgotne
- Wymiary. Długość ciała 5-6 mm
- Aktywność. Czerwiec – październik
- Lokalizacja. Austria, Polska – łódzkie
- Pokarm. Soki roślinne; larwy żerują na topolach – chętnie na topoli czarnej
- Podobne. Inne gatunki z rodzaju, bardzo trudne do odróżnienia – w tym zwykle nieco ciemniejszy Populicerus populi. Najłatwiej pomylić go z rzadkim Tremulicerus fulgidus, od którego dawniej nie był odróżniany
- Uwagi. Autorzy obserwacji – gernotkunz pepper_paper
- P.nitidissimus w iNat
Austria 06.08.2014 Fot. gernotkunz
Skoczkowate pielęgnują ciało wydzieliną zwaną brochosomą.
Łódź 03.06.2026 Wydzielenie kropelki płynu zawierającego brochosomy o właściwościach superhydrofobowych i antyrefleksyjnych. Oszczecone tylne golenie ułatwiają rozprowadzenie substancji po reszcie ciała Fot. pepper_paper
Łódź 03.06.2026 Tylne odnóża zostają szeroko, poziomo wyciągnięte — być może ma to na celu równomierne rozprowadzenie substancji na wszystkich szczecinkach Fot. pepper_paper
Łódź 03.06.2026 Kropelki zostają zebrane i przylegają do szczecinek na tylnych goleniach Fot. pepper_paper
Łódź 03.06.2026 Brochosomy zostają rozprowadzone po całej powierzchni ciała Fot. pepper_paper
Łódź 03.06.2026 Brochosomy zostają rozprowadzone po całej powierzchni ciała Fot. pepper_paper
Łódź 03.06.2026 Brochosomy zostają rozprowadzone po całej powierzchni ciała Fot. pepper_paper
Łódź 18.03.2026
Od T. fulgidus można odróżnić poprzez m. in. brak jasnego paska na przedpleczu, wyraźnego rysunku na twarzy i ciemnych thyridia.
Współcześnie najpodobniejszy jest P. confusus, z różnicą roślin żywicielskich oraz detali ubarwienia, takich jak np. (u confusus) jasne żyłki, mniej jaskrawe zielonożółte scutellum, jaśniejszy i mniej rozległy brąz oraz subtelny niebieskawy odcień na skrzydłach. Często jednak można go pomieszać z jaśniejszymi osobnikami nitidissimus.