Thereva handlirschi – Dziewierka pręgówka

Therevidae – Dziewierkowate
Poprzednio pod nazwą Thereva praestans. Oczy samic rozdzielone czołem, oczy samców stykają się ze sobą. Ciało pokryte złocistymi włoskami. Scutum z parą wąskich, żółtych, pionowych prążków prześwitujących spod spod gęstego owłosienia; prążki te są wyraźniejsze u samca. Na scutum 2 pary szczecinek dc (dorsocentral setae; szczecinki śródplecowe) – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Tergity 2-6 u samicy z czarnymi przepaskami. Tergity 2-5 u samca z czarnymi przepaskami o trójkątnym zarysie. Ostatni tergit czarny u obu płci. Uda ciemniejsze od goleni. Czułki brunatnoczarne z rozjaśnionym u nasady 3-im członem. Skrzydła przezroczyste; pterostigma żółta. Głowka przezmianki czarna.

Chociszewo 29.05.2019 ♂ Fot. Lucyna Bugiera

Chociszewo 29.05.2019 ♂ Fot. Lucyna Bugiera

Chociszewo 29.05.2019 ♂ Fot. Lucyna Bugiera

  1. Liczebność. Nierzadka
  2. Biotop. Skraje lasów, łąki, polany, parki, zarośla, ogrody, murawy
  3. Wymiary. Długość ciała 9.5-12 mm
  4. Aktywność. Kwiecień – sierpień
  5. Lokalizacja. Lubuskie
  6. Pokarm. Nektar, spadź. Drapieżne larwy żyją w glebie, polują głównie na larwy chrząszczy
  7. Podobne. Inne dziewierki różniące się m.in. detalami ubarwienia i liczbą szczecienk dc
  8. Uwagi. Autorka obserwacji i identyfikacji – Lucyna Bugiera

avidal

Leave a Reply