Prionocera turcica

Tipulidae – Koziułkowate
Ciało smukłe, lecz jednocześnie relatywnie masywne, o szarym ubarwieniu podstawowym. Przednia część głowy z wydatnym rostrum (ryjkiem). Głowa z ciemnym podłużnym paskiem między oczami – pasek ten jest węższy od rostrum (ryjka). Na odwłoku ciemniejsza od tła smuga grzbietowa. Anepisternum (boczna płytka tułowia stykająca się z przednią częścią scutum) z długimi szczecinkami w górnej części – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Tergit 8 u samicy z jasnymi włoskami na bokach. Skrzydła z przyciemniona ptrerostigmą oraz ze szklistą smugą przy pterostigmie – cecha diagnostyczna rodzaju. Czułki z lekko ząbkowanymi od wewnątrz członami, skąpo owłosione lub pozbawione owłosienia – cecha diagnostyczna rodzaju. Nogi z czarnymi obrączkami apikalnymi na udach i goleniach.

Finlandia 19.09.2011 ♀ Fot. Pentti Ketola

Finlandia 16.06.2017 ♀ Fot. Pentti Ketola

  1. Status. Brak danych – z dużym prawdopodobieństwem bardzo rzadka i lokalna. Mimo to nie umieszczona na Czerwonej Liście, tak jak i żaden z 2 pozostałych gatunków z rodzaju
  2. Siedlisko. Pobrzeża wód stacjonarnych i rzek, łąki zalewowe. Gatunek o preferencjach borealno-górskich
  3. Wymiary. Długość ciała 10-12 mm, nie licząc czułków. Długość skrzydła 10-18 mm
  4. Aktywność. Kwiecień – czerwiec/lipiec
  5. Lokalizacja. Finlandia, Polska – lubelskie
  6. Pokarm. Nektar. Larwy rozwijają się w wodzie, filtrują zawiesinę organiczną
  7. Podobne. W Polsce i w Europie występują dwa inne gatunki z rodzaju – Prionocera pubescens (ciemny pasek na szczycie głowy szerszy od rostrum, głowa pokryta licznymi odstającymi włoskami) i Prionocera subserricornis (brak szczecinek na anepisternum)
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Szymon Czarnocki Pentti Ketola
  9. P.turcica w iNat

Skrzydło, głowa, pokładełko ♀ Fot. Pentti Ketola


Nowinki 13.04.2024 Prionocera sp? Fot. Szymon Czarnocki


Łódź 26.02.2024

avidal

Zostaw odpowiedź