Lycosidae – Pogońcowate
Znana także pod nazwą tarantula apulijska. Samica żółtobrązowa, samiec białoszary. Na karapaksie dwa ciemne pasy boczne i jasna smuga centralna. Na odwłoku brązowa lub brunatnoczarna, wrzecionowata plama o kształcie charakterystycznym dla gatunku; spód odwłoka na ogół częściowo pomarańczowy. Nogi masywne i długie, szare lub brązowe.
- Zasięg. Obejmuje południową Francję, Półwysep Apeniński, Azję Mniejszą, Półwysep Bałkański i północną Afrykę. Miejscami liczna
- Siedlisko. Piaszczyste i kamieniste tereny otwarte ze skąpą roślinnością
- Wymiary. Długość ciała samicy 25-30 mm. Samce mniejsze, dorastają do około 20 mm
- Aktywność. Wiosna – jesień. Aktywna głównie nocą; dzień spędza zwykle w rurkowatych, sporządzonych z przędzy tunelach, płytko w glebie. Samice dożywają do 5 lat
- Lokalizacja. Francja, Włochy. W Polsce nie występuje
- Pokarm. Stawonogi, na które aktywnie poluje; nie konstruuje sieci łownych
- Podobne. Inne gatunki z rodzaju różnią się detalami ubarwienia, w tym spodu odwłoka – najłatwiej pomylić ją z Lycosa fasciiventris i Lycosa hispanica (odmienny zasięg)
- Uwagi. Wbrew powszechnym opiniom tarantula włoska nie jest agresywna i unika kontaktu z człowiekiem; ukąszenie jest bolesne lecz zwykle nie zagraża zdrowiu
- Uwagi 2. Autorzy obserwacji – Marek R.Swadzba Paolo Mazzei
- Uwagi 3. Identyfikacja osobnika z Francji Aneta Itczak
- Więcej o gatunku
- L.tarantula w iNat
Łódź 28.02.2021



