Lycosidae – Pogońcowate
Na głowotułowiu 6 par oczu – para dużych oczu głównych oraz znajdujące się poniżej dwie pary mniejszych oczu. Para środkowa mniejszych oczu osadzona stosunkowo blisko siebie, co stanowi istotną cechę diagnostyczną gatunku. Ubarwienie podstawowe szare (zwykle dotyczy samców) lub żółtawobrązowe (na ogół są to samice). Karapaks z parą brązowawych pasów bocznych. Odwłok z wrzecionowata plama w przedniej części i ciemnobrunatnymi znaczeniami. Nogi masywne i długie.
- Zasięg. Półwysep Pirenejski, Maroko
- Siedlisko. Stepy i inne suche, wygrzane tereny porośnięte roślinnością trawiasta lub zielną. Gniazduje w norkach ziemnych; samice bardzo rzadko je opuszczają, podczas gdy samce wędrują w poszukiwaniu partnerki
- Wymiary. Samica dorasta do 30 mm, samiec do 19-20 mm
- Aktywność. Apogeum pojawu od kwietnia do października; samice spotyka się przez cały rok. Gatunek aktywny głównie w nocy. Samice dożywają przeciętnie 4 lat, samce tylko 2 lat
- Lokalizacja. Hiszpania. W Polsce nie występuje
- Pokarm. Poluje z zasadzki, czatując na przechodzące obok norki ziemnej bezkręgowce – w tym na inne pająki. Nie konstruuje sieci łownej
- Podobne. Gatunki z rodzajów Hogna (w tym Hogna radiata i Hogna ferox o nieco odmiennym deseniu na karapaksie i mniejszych rozmiarach) i Lycosa (w tym Lycosa tarantula, której zasięg nie pokrywa się oraz Lycosa fasciiventris, u której środkowa para oczu poniżej największej pary oczu jest osadzona znacznie bliżej siebie)
- Uwagi. Autor obserwacji – Sebastian Czeczor
- Uwagi 2. Ukąszenie rzadko bywa długotrwało bolesne, ponieważ jad jest uznawany za słaby, a ból porównywany do użądlenia pszczoły miodnej
- L.hispanica w iNat
Łódź 08.02.2025



