Anthocoris nemorum – Dziubałek gajowy

Anthocoridae – Dziubałkowate
Głowa, przedplecze i trójkątna tarczka czarne, błyszczące. Cuneus czarny. Zakrywka (membrana) zwykle dwubarwna – na mlecznobiałym tle ciemny wzór w kształcie rozmytej klepsydry. Uda i golenie zwykle pomarańczowe, lub pomarańczowobrazowe, często z ciemnymi obrączkami nad kolanami, zwłaszcza tylnymi. 2 i 3 człon czułków najczęście pomarańczowe z ciemnymi wierzchołkami; człony 1 i 4 wyraźnie ciemniejsze.

Widzew 13.10.2014

Łódź – Widzew 13.10.2014

Widzew 13.10.2014

Widzew 13.10.2014

  1. Liczebność. Pospolity
  2. Biotop. Lasy, parki, ogrody, zarośla, polany; z rzadka zapędza się do budynków mieszkalnych
  3. Wymiary. Długość ciała 3.5-4.5 mm
  4. Aktywność. Samice w zasadzie cały rok; samce giną późną jesienią. 2 lub 3 pokolenia w sezonie
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Jaja i larwy owadów, oraz imagines – zarówno niewielkie mszyce i roztocze, jak i znacznie, kilkukrotnie większe od dziubałka muchówki, gąsienice, inne pluskwiaki, itp
  7. Podobne. Pozostałych 9 krajowych gatunków z rodzaju Anthocoris (na fotografiach może się znajdować któryś z nich), niezmiernie trudnych do rozróżnienia – istotne cechy to min. deseń na zakrywce, ubarwienie czułków i nóg. Podobny jest także Lyctocoris dimidiatus
  8. Rozmieszczenie

Dodaj komentarz