Aphidina – Mszyce
Bezskrzydłe mszyce brzoskwiniowo-ziemniaczane mogą być zielone, biało-zielone, jasnożółtozielone, szarozielone, różowe lub czerwone. Powłoki matowe. Stopy (szczególnie ostatnie ich człony) są ciemne. Uskrzydlone formy mają brązowoczarną głowę i tułów oraz zielonożółty, zielony, a nawet czerwonawy odwłok. Na odwłoku widnieje ciemnobrązowa plamka oraz kilka poprzecznych czarnych pasów. Te nimfy, które przekształcają się w uskrzydlone osobniki dorosłe, są często różowe lub czerwone.
Warszawa – szklarnie SGGW – sierpień 2015 Fot. Marek W. Kozłowski
Warszawa – szklarnie SGGW – sierpień 2015 Fot. Marek W. Kozłowski
- Status. Powszechna w szklarniach gdzie dominuje ekotyp rozwijający się partenogenetycznie bez form płciowych i zimujących jaj. Zdarzają się też masowe pojawy na plantacjach ziemniaków
- Siedlisko. Populacje o pełnym cyklu rozwojowym zdarzają się w Polsce rzadko, głównie w siedliskach kserotermicznych
- Wymiary. Długość ciała 1.8-2.5 mm; szerokość odwłoka 0.9-1.0 mm
- Aktywność. W pełnym cyklu żywicielem i gospodarzem zimowym tej mszycy są pochodzące z Chin drzewa owocowe z rodziny różowatych – brzoskwinia (Prunus persica) i morela (Prunus armeniaca lub krzew z rodziny psiankowatych – kolcowój – Lycium halimifolium Zimują jaja złożone jesienią. Wiosną na liściach drzew żywicielskich rozwijają się generacje partenogenetyczne, które żerują pojedynczo, nie tworząc zwartych skupień. Już w drugim pokoleniu mogą pojawić się osobniki uskrzydlone, które migrują na liczne gatunki żywicieli letnich, głównie z rodziny psiankowatych (w tym ziemniak, pomidor, tytoń) i krzyżowych (w tym rzepak), ale także na kukurydzę, buraki i wiele roślin zielnych, na których rozwijać się może kilka generacji. Jesienią mszyce przelatują na żywicieli (gospodarzy) zimowych i wówczas pojawia się pokolenie płciowe. W cyklu niepełnym tylko postaci dzieworodne zimują w szklarniach, gdzie żerują, a pokolenie uskrzydlone wylatuje wiosną na uprawy polowe. W warunkach szklarni może wystąpić ponad 20 pokoleń w roku
- Pokarm. W fazie dzieworódczej wybitnie polifagiczna. Formy partenogenetyczne zasiedlać mogą rośliny żywicielskie z ponad 40 różnych rodzin
- Lokalizacja. Mazowieckie – rozprzestrzenia się z rozsadowym materiałem roślinnym, głównie w szklarniach
- Podobne. Dość charakterystyczna, choć można ją pomylić z wieloma gatunkami o małych rozmiarach i zielonym lub żółtym ubarwieniu
- Uwagi. Mszyca ta w występując dużych liczebnościach może ogładzać i deformować rośliny. Poza tym jest wektorem licznych chorób wirusowych
- Uwagi 2. W szklarniach populacje tej mszycy są redukowane przez komercyjnie dostępne preparaty zawierające drapieżniki (biedronki, złotooki, mszycożerne bzygowate i pryszczarkowate oraz wyspecjalizowane w atakowaniu mszyc parazytoidy
- Uwagi 3. Autor obserwacji – Marek W.Kozłowski
- M.persicae w iNat
Warszawa – szklarnie SGGW – sierpień 2015 Fot. Marek W. Kozłowski
Warszawa 01.10.2023