Delphacodes venosus – Mimik żeberkowany

Delphacidae – Szydlakowate
Twarz, czoło i ciemię (vertex) są ciemne, brązowe lub czarne, bez jasnych akcentów – w tym bez jasnych podłużnych smug. Przedplecze i scutellum czarne lub ciemnobrunatne. Boczne żeberka na przedpleczu dochodzą do tylnej krawędzi przedplecza – cecha diagnostyczna rodzaju. Scutellum z trzema żeberkami – jednym centralnym i dwoma bocznymi (lateralnymi). Pokrywy skrzydłowe jednolicie brązowe, zwykle skrócone – sporadycznie spotyka się osobniki makropteryczne, o skrzydłach sięgających daleko za wierzchołek odwłoka.

Francja – Cassel 13.10.2021 Fot. Marie Lou Legrand

Francja – Cassel 13.10.2021 Fot. Marie Lou Legrand

Francja – Clairmarais 18.02.2017 Fot. Marie Lou Legrand

  1. Status. Szeroko rozmieszczony, lecz znany z niewielu stanowisk; skromne rozmiary nie ułatwiają obserwacji
  2. Siedlisko. Tereny trawiaste, torfowiska, bagna, szuwary
  3. Wymiary. Długość ciała 1.5.-3.5 mm; forma brachypteryczna dorasta do 2 mm
  4. Aktywność. Wiosna – jesień
  5. Lokalizacja. Francja
  6. Pokarm. Imagines i larwy żerują na trawach, turzycach i sitach
  7. Podobne. U Delphacodes capnodes czoło jest jasne w dolnej części. Bardzo podobnego Javesella dubia najłatwiej odróżnić po jasnych, pionowych smugach na twarzy
  8. Uwagi. Autorka obserwacji – Marie Lou Legrand
  9. D.venosus w iNat

Łódź 14.03.2025

avidal

Zostaw odpowiedź