Dichrooscytus gustavi

Miridae – Tasznikowate
Głowa, przedplecze i scutellum zielone. Pokrywy dwubarwne, zielonoczerwonawe. Żyłki na zakrywce szkarłatne. Nogi zielone.

Dichr. gustavi

Kraków 03.06.2019 Fot. Maksymilian Syratt

  1. Liczebność. Zdecydowanie rzadki. Pierwsze udokumentowane stanowisko z Polski pochodzi z 2015 roku
  2. Biotop. Tereny z jałowcami i innymi roślinami z rodziny cyprysowatych; w tym ogrody w granicach miast
  3. Wymiary. Długość ciała około 4 mm
  4. Aktywność. Czerwiec – wrzesień. Zimuje jajo
  5. Lokalizacja. Małopolskie
  6. Pokarm. Imagines i larwy żerują na jałowcach i innych cyprysowatych; chętnie wysysają szyszkojagody
  7. Podobne. U Dichrooscytus rufipennis i Dichrooscytus intermedius scutellum jest przynajmniej w części pomarańczowe, lub czerwone; gatunki te są zauważalnie większe ( od 4.5 do ponad 6 mm )
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Maksymilian Syratt
  9. Uwagi 2. Identyfikacja Grzegorz Gierlasiński
  10. Rozmieszczenie
  11. Więcej o gatunku

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s