Dicyphus epilobii – Dybiel nadobnik

Miridae – Tasznikowate
Ciało smukłe, delikatne. Głowa żółta, lub zielonkawa z parą ciemnych pasków. Przedplecze w różnych odcieniach barwy żółtej, często z zielonymi akcentami, zwłaszcza w przedniej części. Scutellum z rozległymi, żółtymi, niekiedy czerwono zabarwionymi plamami bocznymi. Skrzydła zawsze w pełni wykształcone, przezroczyste z ciemnymi plamkami na wierzchołkach corium i na cuneusach. Zakrywka bezbarwna z szarym użyłkowaniem. Odwłok żółty, pomarańczowoczerwony lub zielony. Nogi bladożółte do zielonkawych; uda ciemno plamkowane. Tylne golenie uderzająco długie. Czułki krótsze od reszty ciała; pierwszy człon czerwonobrązowy – istotna cecha diagnostyczna gatunku.

Łódź – Widzew 20.09.2020

Łódź – Widzew 16.09.2020

Łódź – Widzew 16.09.2020 Widoczne zielone krętarze, charakterystyczne dla niektórych osobników tego gatunku

Łódź – Widzew 20.09.2020

  1. Liczebność. Pospolity, miejscami bardzo liczny (na podstawie obserwacji własnych)
  2. Biotop. Zarośla, polany, skraje lasów, łąki, ogrody
  3. Wymiary. Długość ciała samicy 4.8-5.5 mm. Samiec 4.2-5 mm
  4. Aktywność. Czerwiec/lipiec – październik. Zimuje jajo
  5. Lokalizacja. Łódzkie
  6. Pokarm. Semizoofag – wysysa soki roślinne z wierzbownic oraz drobne bezkręgowce o miękkim ciele
  7. Podobne. Przy uważnej analizie cech kluczowych nietrudny do odróżnienia pod pozostałych gatunków z rodzaju
  8. Więcej o gatunku
  9. Rozmieszczenie

Łódź – Widzew 20.09.2020

Łódź – Widzew 20.09.2020

Moszczenica 25.10.2020

Leave a Reply