Grypocoris sexguttatus

Miridae – Tasznikowate
Kontrastowo ubarwiony, żółtoczarny pluskwiak z plemienia Mirini. Deseń na przedpleczu i na pokrywach charakterystyczny dla gatunku. Okazjonalnie kolor żółty zastąpiony bywa przez biały.

Las żeromiński 10.07.2015

Las żeromiński 10.07.2015

Las żeromiński 10.07.2015

Las żeromiński 10.07.2015

Las żeromiński 10.07.2015

Las żeromiński 10.07.2015

  1. Liczebność. Rzadki, a w okolicach Łodzi bardzo rzadki; lokalnie – na południu kraju (np. w Bieszczadach) – bywa liczny
  2. Biotop. Skraje lasów (zwłaszcza z udziałem świerka) i leśne polany, zarośla, ziołorośla; znajdowany na pokrzywach, na barszczach czy na pszeńcach
  3. Wymiary. Samica 7-8 mm. Samiec 6.5-8.3 mm
  4. Aktywność. Czerwiec – sierpień
  5. Lokalizacja. Małopolskie, łódzkie (las żeromiński; prawdopodobnie gatunek nowy dla Wyżyny Łódzkiej)
  6. Pokarm. Nektar, soki roślinne, drobne owady (chętnie wysysa mszyce)
  7. Podobne. Niemal identyczny Grypocoris stysi w Polsce nie występuje. Odrobinę podobieństwa wykazuje Stenotus binotatus
  8. Uwagi. Autorem obserwacji z Ojcowskiego PN jest Maksymilian Syratt
  9. Więcej o gatunku
  10. Rozmieszczenie

Ojcowski PN 28.06.2020 Fot. Maksymilian Syratt

Leave a Reply