Miridae – Tasznikowate
Ciało wydłużone, delikatne. Ubarwienie ciała zmienne. Głowa czarna, rzadziej głowa żółta; oczy stosunkowo duże, czerwonobrązowe. Przedplecze bladożółte, bladozielonkawe lub żółtopomarańczowe (z ciemną, wąskim pasem centralnym lub bez takiego pasa), a rzadziej czarne. Scutellum czarne (wtedy często z żółtymi plamami w przednich kątach), żółte lub pomarańczowe. Pokrywy jednolicie żółte bądź pomarańczowe – częściej jednak bladożółte lub bladozielonkawe z rozległymi, rozmytymi, czarnymi plamami na przykrywce (corium), międzykrywce (clavus) i w nasadowej części klinika (cuneus). Zakrywka (membrana) w całości przyciemniona, bądź częściowo rozjaśniona – jednak nawet u ciemnych osobników użyłkowanie zakrywki przynajmniej częściowo żółte. Nogi jasne.

Niemcy 25.06.2023 Fot. Felix Riegel

1. Status. Rzadki, lokalny. Znany ze stanowisk górskich –  głównie w Beskidach, Bieszczadach, Tatrach i Pieninach
2. Siedlisko. Preferuje wilgotne tereny z rośliną żywicielską – w tym brzegi wód
3. Wymiary. Długość ciała 4.7-5.4 mm
4. Aktywność. Maj/czerwiec – sierpień. Zimuje jajo
5. Lokalizacja. Niemcy
6. Pokarm. Semizoofag. Soki wysysane z olch – chętnie z olszy szarej – oraz drobne bezkręgowce o miękkim ciele; zwłaszcza nimfy przedkładają drapieżnictwo nad soki roślinne
7. Podobne. W Polsce występują jeszcze dwa gatunki z rodzaju, znacznie różniące się ubarwieniem – Phylus melanocephalus i Phylus coryli
8. Uwagi. Autor obserwacji – Felix Riegel
9. Rozmieszczenie
10. P.plagiatus w iNat

Rodzaj Phylus - Ulanik

Łódź 23.03.2025

avidal