Miridae – Tasznikowate
Ciało owalne. Ubarwienie podstawowe u obu płci czarne, przy czym poza osobnikami niemal całkowicie czarnymi spotyka się takie z częściowo rdzawoczerwonymi bądź żółtobrązowymi pokrywami i scutellum. Klinik (cuneus) nie jest jaśniejszy od przykrywki (corium). Owłosienie pokryw relatywnie rzadkie. Czułki czarne; u samicy 2 człon bywa zaczerwieniony w części środkowej.

Gryfino 23.05.2025 Fot. Bogdan Pałka

1. Status. Szeroko rozmieszczony i miejscami liczny – mimo to obserwowany rzadko
2. Siedlisko. Lasy i ich skraje, ogrody, parki, zarośla, zagajniki brzozowe
3. Wymiary. Długość ciała samicy 4.5-5 mm, samca 5.2-7 mm
4. Aktywność. Maj – lipiec/sierpień
5. Lokalizacja. Zachodniopomorskie
6. Pokarm. Soki roślinne oraz drobne bezkręgowce o miękkim ciele. Larwy żerują głównie na brzozach
7. Uwagi. Autor obserwacji – Bogdan Pałka
8. Podobne. Przede wszystkim Psallus montanus – w Polsce znane jest tylko jedno stanowisko (Małopolska); samce tych dwóch gatunków są wręcz nieodróżnialne, choć owłosienie pokryw u Psallus montanus jest gęstsze, a klinik jest jaśniejszy od przykrywki. Samica Psallus montanus różni się ponadto czerwonym lub białym ubarwieniem podstawowym
9. Rozmieszczenie
10. P.betuleti w iNat

Rodzaj Psallus

Łódź 05.03.2026

avidal