Psallus perrisi/wagneri

Miridae – Tasznikowate
Ciało owalne, szarobrązowoczarne, ciemniejsze u samców, pokryte złocistymi włoskami. Uda ciemne. Czułki jasne z przyciemnieniem u nasady. Psallus perrisi i Psallus wagneri rozróżnia się na podstawie budowy genitaliów.

Psallus

Cieszyn 01.05.2018 Fot. Slavko

Ps perrisi wagneri

Cieszyn 01.05.2018 Fot. Slavko

  1. Liczebność. Większość gatunków zalicza się do rzadkich, lub bardzo rzadkich
  2. Biotop. Lasy, parki, ogrody, aleje; znajdowane zwykle na dębach
  3. Wymiary. Długość ciała 3.2-4 mm
  4. Aktywność. Maj – sierpień. Zimuje jajo
  5. Lokalizacja. Śląskie
  6. Pokarm. Soki roślinne oraz drobne bezkręgowce o miękkim ciele
  7. Podobne. Inne gatunki z rodzaju, często związane z innymi roślinami
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Slavko
  9. P.perrisi – rozmieszczenie
  10. P.wagneri – rozmieszczenie

Dodaj komentarz