Strongylocoris leucocephalus

Miridae – Tasznikowate
Głowa krótka i szeroka, żółtopomarańczowa. Przedplecze i pokrywy smoliście czarne. Nogi żółtopomarańczowe. Czułki czarne poza żółtym członem nasadowym.

Strongyl.leucocephalus

Cieszyn 27.05.2018 Fot. Slavko

  1. Liczebność. Podawany z całego kraju, lecz wyraźnie liczniejszy na południu
  2. Biotop. Suche łąki i polany, ugory, przydroża, i inne ciepłe tereny otwarte
  3. Wymiary. Długość ciała 3.8-4.7 mm
  4. Czas lotu. Czerwiec – sierpień. Zimuje jajo
  5. Lokalizacja. Śląskie
  6. Pokarm. Soki roślinne; larwy żerują najczęściej na dzwonkach
  7. Podobne. Przede wszystkim przeciętnie wyraźnie mniejszy ( 3.3-4 mm ) Strongylocoris steganoides, od którego dawniej nie był odróżniany, który różni się ciemniejszym członem nasadowym czułków i nieco ciemniejszą głową. U Halticus luteicollis przedplecze jest w znacznej mierze żółtopomarańczowe
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Slavko
  9. Więcej o gatunku
  10. Rozmieszczenie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s