Psyllidae – Miodówkowate
Nierozróżnialne habitusowo dwa gatunki pospolitych miodówek. Stożki policzkowe wydłużone, skośnie ścięte na końcach. Samice mają wyjątkowo duże i wydłużone terminalia. Gatunki można wiarygodnie odróżnić tylko po męskich narządach płciowych. C.affinis ma zwykle żółtawą błonę przednich skrzydeł. Odwłok może być zielony u młodszych osobników a ornament na tułowiu bardziej wyrazisty. Starsze osobniki zwykle mają wytartą błękitną pokrywę woskową i są ciemniejsze – o brunatnym lub czerwonobrunatnym odcieniu.
Warszawa – Służew 06.03.2026 Fot. Marek W. Kozłowski
Warszawa – Służew 06.03.2026 Fot. Marek W. Kozłowski
Warszawa – Służew 06.03.2026 Fot. Marek W. Kozłowski
- Status. Pospolite, miejscami liczne. Występują w całym kraju
- Siedlisko. Parki, polany, skraje lasów, zarośla
- Wymiary. Długość 3-3.5 mm
- Aktywność. Marzec– wrzesień/październik. Zimuje imago, często w gałęziach drzew i krzewów iglastych
- Lokalizacja. Mazowieckie
- Pokarm. Soki roślinne wysysane z pączków i liści głogów, niekiedy jabłoni (C.mellaneura). C.affinis żeruje zwykle na brzozach, spotykana też na głogu
- Podobne. Inne nie zielone gatunki z rodzaju zasiedlające drzewa i krzewy liściaste. Samice tych miodówek mają jednak mniejsze terminalia
- Uwagi. Autor obserwacji – Marek W.Kozłowski
- C.affinis w iNat
- C.melanoneura w iNat
Warszawa 08.03.2026