Scolopostethus grandis – Drzazguń

Rhyparochromidae – Brudźcowate
Przedplecze z jasnymi bocznymi krawędziami. Pokrywy skrzydłowe zwykle lekko skrócone, nie sięgające końca odwłoka; rzadziej przykrywające cały odwłok. Przednie uda zgrubiałe, wyposażone w dwa rzędy drobnych ząbków – cecha diagnostyczna rodzaju. Czułki ciemne, przy czym wierzchołek członu 2 zwykle ciemniejszy od jego nasady ( na fotografiach terenowych nie zawsze jest to cecha dobrze widoczne ); człon 3 całkowicie ciemny. Przy krawędzi rowka, w którym leży rostrum znajdują się dwa guzki.

S.grandis

Łódź – Widzew 16.11.2019

S.grandis

Łódź – Widzew 16.11.2019

  1. Liczebność. Rzadki, znany ze Śląska
  2. Biotop. Zarośla, lasy, parki, ogrody; preferuje ściółkę
  3. Wymiary. Długość ciała 3.5-4.5 mm
  4. Aktywność. Od wiosny do jesieni
  5. Lokalizacja. Łódzkie
  6. Pokarm. Wysysa soki roślinne i drobne bezkręgowce
  7. Podobne. Pozostałe gatunki z rodzaju, które można odróżnić po ubarwieniu czułków i długości pokryw – zwłaszcza pospolity Scolopostethus affinis, który również posiada dwa rowki przy rostrum ( różnice: człon 2 jasny, człon 3 ciemny z jasną częścią nasadową )
  8. Rozmieszczenie

Leave a Reply