Athericidae – Popstruchowate
Samica szara z 3 ciemnymi pasami na tułowiu i zaciemnionymi po środku tergitami; oczy brązowe, u obu płci rozdzielone czołem. Samiec z żółtymi tergitami i zielonymi, niemal stykającymi się oczami. Skrzydła u obu płci wyraźnie plamkowane. Nogi częściowo żółte.
Charakterystyczna larwa wyposażona jest w posuwki, niczym gąsienica, co pozwala jej przemieszczać się po dnie strumienia. Poluje przy pomocy wysuwanego, teleskopowego aparatu gębowego.
- Status. Rzadka i lokalna; miejscami liczna VU
- Siedlisko. Okolice szybko płynących rzek i strumieni o kamienistym, lub żwirowatym dnie. Preferuje tereny górskie
- Wymiary. Długość ciała 9-11 mm
- Aktywność. Maj – lipiec
- Lokalizacja. Bieszczady – Bereżki niedaleko Ustrzyk Górnych. Przez Annę Krzysztofiak obserwowana w Puszczy Romnickiej i w Wigierskim PN. Profesor Marek W.Kozłowski kilkukrotnie odnalazł ten gatunek w centralnej Polsce a także na Pomorzu (Kociewie)
- Pokarm. Spadź, być może także nektar. Larwy początkowo rozwijają się w lepkowatych bryłach zbudowanych między innymi z ciał martwych samic, które złożyły na tych bryłach pakiety jaj. Larwy wykluwają się ze złóż jajowych składanych wśród ciał martwych samic. Nie żywią się nimi, jak dawniej sądzono. Po krótkim czasie spadają do wody, gdzie prowadzą drapieżny tryb życia lub żerują na padlinie
- Podobne. U Ibisia marginata nogi są całkowicie czarne. Nieco podobne są kobyliczki z rodzaju Rhagio
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Marek W.Kozłowski Anna Krzysztofiak Andrzej Kucharski avidal
- A.ibis w iNat

Park Krajobrazowy Puszczy Rominckiej 2007 Agregacja martwych i wciąż żywych samic tworzy mikrobiotop korzystny i konieczny dla rozwoju larw Fot. Anna Krzysztofiak

Dolna część rzeki Wdy 28.05.2026 Niewielki kłąb martwych już samic ze złogami jaj stanowiącymi przeważającą masę kłębu Fot. Marek W.Kozłowski

Dolna część rzeki Wdy 29.05.2026 Inny kłąb martwych i żyjących wciąż. a także ciągle nalatujących samic; początki owipozycji Fot. Marek W.Kozłowski
Łódź 02.06.2014















Popstruchę (chyba ibiską) obserwowałam także w Puszczy Rominckiej (most na rzece Bludzia) i na terenie Wigierskiego Parku Narodowego – mosty nad Czarna Hańczą.
Gdybyś przypadkiem miała fotki, doniesienie zyskałoby na atrakcyjności. Już uzupełniam opis. Dziękuję.