Andrenidae – Pszczolinkowate
Gatunek średniej wielkości (9-10 mm),który można rozpoznać w terenie, biorąc pod uwagę jego wiosenną fenologię oraz specjalizację pokarmową na żywokostach Symphytum tuberosum i Symphytum bulbosum.
Samice mają głównie jasne owłosienie, czerwonobrązowe na tułowiu i białawe od spodu. Włoski na końcu odwłoka są czarnobrązowe, a szczoteczka (scopa) żółtawa z niewielką ilością ciemnych włosków w górnej części. Tylne krawędzie tergitów 2-4 pokryte są luźnym i często przerywanym pasem częściowo wzniesionych jasnych włosków. Po środku nadustka przebiega pionowa, wzniesiona linia która nie ma punktowania, jednak trudno uchwycić tę cechę na zdjęciach terenowych.
Samce mają mniej wyraziste owłosienie pod względem koloru i gęstości.
Warszawa – 25.05.2026 ♀ Fot. Sylvester Kociniak
Warszawa – 23.05.2026 ♀ Fot. Sylvester Kociniak
- Status. Rzadka; w odpowiednich biotopach bywa liczna
- Siedlisko. Parki, brzegi cieków wodnych, tereny ruderalne gdzie występują żywokosty
- Wymiary. Samica 9-10 mm, samce nieznacznie mniejsze
- Aktywność. Kwiecień – początek czerwca. Ściśle związana z zakwitem żywokostów, więc w danej lokalizacji może być krótsza
- Lokalizacja. Mazowieckie
- Pokarm. Nektar, pyłek. Dla larw samice zbierają pyłek oraz nektar z żywokostów. Dla pozyskania nektaru samice często wygryzają dziurki w podstawie kwiatów. Nektar jest często zwracany i odparowywany w słonecznych miejscach aby zwiększyć jego stężenie
- Podobne. Inne podobnie ubarwione pszczolinki – identyfikacje ułatwia znajomość rośliny żywicielskiej. Samców nie można odróżnić ze zdjęć terenowych od podobnych gatunków
- Uwagi. Autor obserwacji – Sylvester Kociniak
- A.symphyti w iNat
Warszawa – 25.05.2026 ♀ Fot. Sylvester Kociniak
Warszawa – 25.05.2026 ♀ Fot. Sylvester Kociniak
Warszawa 01.06.2026