Apidae – Pszczołowate
Znana też jako mamrzyca wydmowa lub mamrzyca glacjalna. Czoło w górnej części pokryte odstającymi, długimi włoskami. Warga górna w europejskich populacjach czarna, bardzo sporadycznie czerwona. Scutum bez czerwonych akcentów. Scutellum czarne u obu płci – zatem u samicy nie jest czerwone, jak to ma miejsce u Epeolus variegatus. Mesoscutum i mesoscutellum relatywnie gęsto punktowane. Odwłok czarny z przerwanymi przepaskami ze sfilcowanych jasnych włosków na tergitach 1-2 oraz z parami podwójnych plamek na tergitach 3-4 – plamka brzeżna jest mniejsza od plamki wewnętrznej, może też całkowicie zanikać – wtedy na tergitach 3-4 pozostają jedynie białe plamki nie dochodzące do brzegów tergitów.
Finlandia 25.06.2008 Fot. Pentti Ketola
Finlandia 21.07.2015 Fot. Pentti Ketola
Finlandia 21.07.2015 Fot. Pentti Ketola
- Status. Zdecydowanie rzadka DD
- Siedlisko. Gatunek borealno-górski spotykany na otwartych i półotwartych terenach, chętnie o piaszczystym podłożu; oraz na kwietnych łąkach i polanach
- Wymiary. Długość ciała 5-6 mm; osobniki ze wschodniej Azji dorastają do 8 mm
- Aktywność. Czerwiec – wrzesień
- Lokalizacja. Finlandia
- Pokarm. Nektar i pyłek. Larwy zjadają zapasy pyłku i nektaru zgromadzone w gniazdach lepiarek z rodzaju Colletes
- Podobne. Trzy inne krajowe gatunki z rodzaju. Epeolus schummeli najpewniej odróżnić po kształcie ciemienia, które jest u tego gatunku bardziej wypukłe, wyniesione niż u pozostałych. Epeolus cruciger i pospolita Epeolus variegatus różnią się znacznie krótszym owłosieniem czoła i obecnością czerwonych akcentów na scutum
- Uwagi. Autor obserwacji – Pentti Ketola
- E.alpinus w iNat
Łódź 28.02.2024