Encyrtidae – Suskowate
Poprzednio pod nazwą Encyrtus lecaniorum. Głowa szeroka, z przodu zaokrąglona, z tyłu niemal płaska, czerwonobrązowa. Oczy duże, osadzona na bokach głowy, nie zachodzące na szczyt głowy. Tułów i odwłok czerwonobrązowe. Mesopleuron (boczna płytka tułowia) uderzająco duży – istotna cecha diagnostyczna rodziny. Link poglądowy. Scutellum czerwonobrązowe z parą ciemnych wyrostków utworzonych z kępek sztywnych szczecin. Czułki ciemniejące ku wierzchołkom. Skrzydła z silnie zredukowanym użyłkowaniem, pozbawione pterostigmy – jak u wszystkich Chalcidoidea. Skrzydła przednie silnie przyciemnione za połową długości; w części nasadowej przeźroczyste z wąską przepaską poprzeczną. W terenie przypomina mrówkę wyglądem i zachowaniem.
Austria 02.07.2016 Fot. gernotkunz
- Status. Liczebność trudna do oszacowania. Obserwowany sporadycznie. Samce zdecydowanie mniej liczne od samic
- Siedlisko. Lasy, zarośla, parki, ogrody, sady, polany – wszędzie tam gdzie znajdzie gatunki żywicielskie
- Wymiary. Długość ciała około 2.5 mm
- Aktywność. Wiosna – jesień; najczęściej obserwowany od maja do lipca
- Lokalizacja. Austria
- Pokarm. Larwy są parazytoidami czerwców z nadrodziny Coccoidea i innych pluskwiaków z podrzędu piersiodziobych Sternorrhyncha
- Podobne. W Polsce występują jeszcze co najmniej dwa gatunki z rodzaju – Encyrtus infex i Encyrtus infelix
- Uwagi. Autor obserwacji – gernotkunz
- E.aurantii w iNat
Łódź 09.03.2025