Lasioglossum morio – Pseudosmuklik przetacznikowiec

Halictidae – Smuklikowate
Ubarwienie ciała metalicznie brązowoczarne – nigdy zielonkawe. Pierwszy tergit u samicy z wyraźnymi prążkami w tylnej części. Nogi ciemne, u samicy nasada goleni 1 i 2 pary nóg często z jasna plamką. W przednim skrzydle 3 komórki kubitalne Cu.

Łódź 07.08.2021 ♀

Łódź 07.08.2021 ♀

  1. Liczebność. Pospolity i liczny
  2. Biotop. Rozmaite tereny otwarte, łącznie ze skwerami w centrach wielkich miast; unika lasów. Zwykle gniazduje w ziemi, jednak w obrębie ludzkich osiedli regularnie zasiedla szczeliny i spękania w ścianach drewnianych i murowanych budynków
  3. Wymiary. Długość ciała samicy 5-6 mm, samca 4-4.5 mm
  4. Aktywność. Marzec – październik/listopad (samce od czerwca); dwa pokolenia w sezonie
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Nektar. Dla larw samice gromadzą zapasy pyłku i nektaru
  7. Podobne. Inne gatunki z grupy gatunkowej morio – identyfikacja na podstawie fotografii  terenowych bywa zwykle niemożliwa. Na zdjęciach może się znajdować któryś z tych gatunków; cechy diagnostyczne wymagają szczegółowych oględzin i dokładnych pomiarów
  8. Uwagi. Do pasożytów gniazdowych zaliczają się Sphecodes geoffrellus, Sphecodes miniatus i Sphecodes niger oraz Nomada sheppardana i Nomada furva
  9. Uwagi. Identyfikacja Darecki
  10. Więcej o gatunku

avidal

Leave a Reply