Ibalia leucospoides – Zgniot husarczyk

Ibaliidae – Zgniotowate
Głowa okrągła, czarna; policzki uderzająco szerokie. Tułów czarny; jego przednia krawędź z niskim garbem wystającym ponad scutum. Odwłok bardzo silnie, bocznie spłaszczony, czerwony ( u niektórych osobników z ciemniejszym, brązowoczerwonym wierzchołkiem ). Pokładełko cienkie jak włos i długie ( nawet 2,5 razy tak długie jak odwłok ), złożone wzdłuż sternitów odwłoka i z tego powodu słabo dostrzegalne. Uda i golenie jednolicie ciemne – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Skrzydła przezroczyste, przyciemnione, z ciemną pterostigmą i czarnymi żyłkami; komórka radialna ( promieniowa ) w przednim skrzydle wydłużona i bardzo wąska.

ib-leucospoides

Łuków 10.08.2014 Fot. Ricosz

i-leucospoides

Łuków 10.08.2014 Fot. Ricosz

  1. Liczebność. Najliczniejszy gatunek z rodzaju – mimo to sporadycznie obserwowany
  2. Biotop. Lasy, zaniedbane ogrody i parki
  3. Wymiary. Długość ciała samicy 10-14 mm, samca 7-11 mm
  4. Aktywność. Lipiec – listopad
  5. Lokalizacja. Lubelskie
  6. Pokarm. Larwy są parazytoidami larw gatunków z rodzajów Urocerus, Sirex i Xeris – początkowo żeruj wewnątrz żywej larwy , a potem na zewnątrz jej ciała; w porażonej larwie żeruje tylko jedna larwa zgniota
  7. Podobne. U Ibalia rufipes i Ibalia drewseni oraz Ibalia jakowlewi ( nota bene wykazanego z Łódzkiego Ogrodu Botanicznego ) przednie oraz środkowe uda i golenie są czerwone; u tego ostatniego gatunku dodatkowo skrzydła są zażółcone z wyraźnie przyciemnionymi wierzchołkami. Gatunki te pojawiają się znacznie wcześniej w sezonie, nawet już pod koniec kwietnia
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Ricosz
  9. Uwagi 2. identyfikacja avidal

Dodaj komentarz