Megachilidae – Miesierkowate
Boki twarzy, nadustek i czoło owłosione żółtobrązowo. Dolna krawędź nadustka u samicy z trzema ząbkami – dwoma bocznymi i i dużym środkowym. Tułów gęsto owłosiony – na bokach zwykle szarobiało, na scutum złociście żółto. Tergity czarne, bez przepasek poprzecznych z jasnych włosków na tylnych krawędziach – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Tergity 1 i 2 z obfitym szarobiałym lub szarożółtym owłosieniem. Szczoteczka brzuszna czarna, tylko u formy curvicrus szczoteczka rudawa. Skrzydła przezroczyste; w przednim skrzydle dwie komórki kubitalne Cu.
Finlandia 10.07.2008 Fot. Pentti Ketola
- Status. Rzadka. Znana z Tatr, Pienin i Beskidów LC
- Siedlisko. Skraje lasów, murawy, łąki, ogrody
- Wymiary. Długość ciała 10-14 mm
- Aktywność. Czerwiec – sierpień
- Lokalizacja. Finlandia
- Pokarm. Nektar. Dla larw samice magazynują pyłek i nektar, najczęściej z kwiatów roślin z rodzin bobowatych
- Podobne. Inne miesierki zwykle maja przepaski z włosków na tylnych krawędziach tergitów – różnią się też barwą szczoteczki brzusznej, ząbkowaniem nadustka, czy owłosieniem głowy i tułowia
- Uwagi. Autor obserwacji – Pentti Ketola
- M.nigriventris w iNat
Łódź 28.02.2024