Pompilidae – Nastecznikowate
Poprzednio pod nazwą Pepsis formosa. Głowa czarna. Tułów i odwłok czarne z bardzo silnym, metalicznie granatowym połyskiem. Skrzydła pomarańczowe z poza czarnymi nasadami i wierzchołkami – rzadziej skrzydła granatowoczarne (głównie w populacjach zasiedlających zachodnie stany USA). Nogi czarne. Czułki czarne. Czułki samca 12-czlonowe (13-członowe u innych gatunków z rodzaju).

Meksyk 24.09.2016 Fot. Andrei Humala

Meksyk 24.09.2016 Fot. Andrei Humala

1. Zasięg. Obie Ameryki – od centralnych stanów USA po Amazonię, łącznie z wyspami na Morzu Karaibskim
2. Siedlisko. Piaszczyste tereny otwarte – w tym prerie, pustynie i półpustynie
3. Wymiary. Długość ciała samicy 30-50 mm, samca 24-40 mm
4. Aktywność. Cały rok. Apogeum pojawu od czerwca do października. Imagines aktywne zarówno w dzień, jak i w nocy
5. Lokalizacja. Meksyk. W Polsce nie występuje
6. Pokarm. Nektar, spadź. Dla larw samice łowią ptaszniki Theraphosidae, rzadziej inne duże pająki. Sparaliżowanego (poprzez użądlenie w zwój nerwowy tuż przy mostku) ptasznika samica wciąga do jego własnej norki lub kopie nową norkę, po czym składa na nim jajo. Larwa pożera narządy wewnętrzne pająka – im większa ofiara, tym większe prawdopodobieństwo, że ostatecznie wylęgnie się samica jastrzębca; samce rozwijają się na mniejszych pająkach
7. Podobne. Gatunki z rodzajów Pepsis (w tym Pepsis mexicana) i Hemipepsis różnią się detalami ubarwienia i oszczecenia; zwykle są one zauważalnie mniejsze
8. Uwagi. Ból po użądleniu jest znacznie bardziej intensywny, niż w przypadku szerszenia
9. Uwagi 2. Autor obserwacji – Andrei Humala
10. Uwagi 3. Nazwy rodzajowa i gatunkowa nadane przez Insektarium
11. P.grossa w iNat

Łódź 30.05.2024

avidal