Vespidae – Osowate
Znana też jako osa austriacka. Ciało żółto-czarne. Nadustek jednolicie żółty u obu płci lub z bardzo drobną czarna kropką po środku. Żuwaczki żółte z czarnymi ząbkami. Na scutum szerokie, żółte smugi brzeżne oraz dwie owalne żółte plamy za szwem tułowiowym. Odwłok samicy z bogatym żółtym rysunkiem na tergitach; tergity samca wyraźnie ciemniejsze – żółty deseń ograniczony w zasadzie do przepasek na tylnych krawędziach tergitów za wyjątkiem żółtych plamek na tergitach początkowych.
- Status. Rzadka, obserwowana sporadycznie
- Siedlisko. Rozmaite tereny otwarte i półotwarte – w tym polany, skraje lasów, ogrody. Nie zakłada własnych gniazd – nawiedza i przejmuje gniazda gatunków żywicielskich
- Wymiary. Długość ciała 12-19 mm
- Aktywność. Kwiecień – wrzesień
- Lokalizacja. Finlandia, Rosja
- Pokarm. Nektar, soki roślinne i owocowe, spadź, owady. Larwy entomofagiczne – są pasożytami gniazdowymi Dolichovespula media, Vespula rufa i Vespula acadica (gatunek nearktyczny). Królowa żywiciela zostaje zabita lub wypędzona, a robotnice wykorzystane do opieki na potomstwem innego gatunku i obcej królowej. Wyróżnia się tylko królowe i samce – brak robotnic
- Podobne. Inne osy różniące się m.in ubarwieniem nadustka i deseniem na tergitach
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Pentti Ketola Andrei Humala
- V.austriaca w iNat
Łódź 21.02.2024







