Peyerimhoffina gracilis

Chrysopidae – Złotookowate
Poprzednio w rodzaju Chrysopa. Ciało delikatne, zielone. Przód głowy zwykle różowy. Skrzydła z jasnozielonym użyłkowaniem charakterystycznym dla rodzaju – żyłki poprzeczne w wewnętrznej części skrzydła co najmniej dwukrotnie liczniejsze od żyłek poprzecznych w zewnętrznej części skrzydła (ilustracja). Wierzchołek odwłoka ostro wyprofilowany.

Szlak na Śnieżkę 04.04.2025 Fot. Witold Siekierzyński

  1. Status. Lokalny i nieliczny, znany głównie z południa kraju, choć notowany także w centrum (w tym w Łodzi) i na Pomorzu (jednorazowo)
  2. Siedlisko. Wilgotne lasy i zarośla, doliny rzeczne
  3. Wymiary. Brak danych
  4. Aktywność. Od wczesnej wiosny do jesieni. Zimuje imago
  5. Lokalizacja. Dolnośląskie
  6. Pokarm. Nektar, spadź. Drapieżne larwy polują na owady o miękkim ciele i ich larwy oraz poczwarki
  7. Podobne. Inne zielonoskrzydłe złotooki różnią się użyłkowaniem, łagodnie wyprofilowanym wierzchołkiem odwłoka i ubarwieniem głowy
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Witold Siekierzyński
  9. Uwagi 2. Weryfikacja oznaczenia Roland Dobosz
  10. P.gracilis w iNat

Łódź 14.04.2025

avidal

5 thoughts on “Peyerimhoffina gracilis

  1. W sumie to nie wiem czy Czechy. Spotkałem go na granicy (szlak na Śnieżkę). Nawet jesli Czechy to jakieś 2 metry od Polski. 😉

  2. Witoldzie, taką lokalizację znalazłem w udostępnionym przez ciebie linku, więc taką właśnie wpisałem. A to przecież nikt inny tylko Ty ustalasz ją w iNat podczas wprowadzania każdej kolejnej obserwacji

    • INaturalist zaciąga ją z danych zdjęcia. Szlak graniczny uznał za Czechy (mimo, że na mapie przy obserwacji widać, że nie do końca słusznie). 😉

Zostaw odpowiedź