Leptocerus tineiformis – Niprzyrówka jeziorna

Leptoceridae – Niprzyrówkowate
Długi, smukły chruścik z bardzo długimi czułkami – u samców nawet  dwukrotnie dłuższych niż przednie skrzydło. Skrzydła wydłużone, szare z lekkim beżowym odcieniem, usiane małymi, brązowymi plamkami. Strzępina z rzadkich, dość długich włosków. Larwy budują, zielonkawe i półprzezroczyste, sztywne domki, z którymi potrafią pływać przebierając nogami.

Warszawa-Służew 05.07.2025 Fot. Marek W. Kozłowski

Warszawa-Służew 05.07.2025 Fot. Marek W. Kozłowski

Warszawa-Służew 05.07.2025 Fot. Marek W. Kozłowski

  1. Status. Rozpowszechniony na terenach nizinnych
  2. Siedlisko. Brzegi umiarkowanie zeutrofizowanych jezior, stawy, starorzecza
  3. Wymiary. Długość przedniego skrzydła 6-8 mm
  4. Aktywność. Maj – wrzesień
  5. Lokalizacja. Mazowieckie
  6. Pokarm. Larwy roślinożerne, można je spotkać na roślinach wodnych – zwłaszcza na rogatku i wywłóczniku
  7. Podobne. Dość charakterystyczny. Inny gatunek rodzaju, rzadsza niprzyrówka rzeczna Leptocerus interruptus ma podobne larwy; imagines różnią się czarno-białym ubarwieniem
  8. Uwagi. W łacińskiej nazwie gatunkowej oddane jest podobieństwo do mola
  9. Uwagi 2. Autor obserwacji – Marek W.Kozłowski
  10. L.tineiformis w iNat

Warszawa 24.07.2025

Marek W.Kozłowski

Zostaw odpowiedź