11 listopada – marsz szowinistów, ksenofobów, faszystów, bandytów
Dla jasności – pośród tej zgrai kibolstwa i zwyrolstwa trafi się i jakiś patriota. Taki, któremu nie zdążyli jeszcze tego marszu doszczętnie obrzydzić obłudnymi hasłami i deklaracjami bez pokrycia jego etatowi uczestnicy. Ci już dawno zawłaszczyli święto niepodległości, aby bez przeszkód a wręcz z dumą obwieszczać wszem i wobec nienawiść do każdego, kto odbiega od normy. Nie ma znaczenia, że kryteria podziału Polaków na prawdziwych, godnych szacunku i na całą resztę, ogólnie zwaną lewactwem, są arbitralne, bezpodstawne i zrodzone z uprzedzeń. Jeśli nie jesteś katolikiem, nie jesteś hetero, nie jesteś biały, jeśli bliskie sercu są ci prawa człowieka, albo masz obcy paszport – won. Chyba, że przyłączysz się do prawicowych troglodytów zaczniesz pluć i wrzeszczeć razem z nimi. Wtedy jesteś rozgrzeszony.
Modelowi polscy patrioci
Na myśl przychodzi mi tez drugi rodzaj ludzi, którzy biorą udział w marszu, choć nigdy nie wpisaliby się w brunatną patologię. To swego rodzaju masochiści a jednej strony, a z drugiej idealiści. Wychodzą na ulicę wbrew rozsądkowi, sądząc naiwnie że warto się nie poddawać. Że może coś zmienią. Taka postawa jest wielce chwalebna, podziwiam. Ale nie polecam żyć złudzeniami. Batalia o przyzwoitość została już przegrana. Piszę to 1o listopada. 11 listopada sami się o tym przekonacie.
Nigdy nie uważałem się za patriotę. Podskórnie odczuwałem nieufność wobec patriotów, zwłaszcza samozwańczych. Patriotyzm i jego radyklana odmiana zwana nacjonalizmem to nader często przyczyna problemów, a znacznie rzadziej antidotum. Rosjanie gwałcący ukraińskie kobiety i zrzucający pociski na szkoły czy szpitale uważają się za wielkich patriotów, bez dwóch zdań. Łupieżcy pisowscy okradający nasz kraj na bezprecedensową skalę mienili się patriotami, jakże by inaczej. I wyjce z marszu niepodległości także mają się za takich właśnie patriotycznych bohaterów – jeśli wątpisz w ich oddanie ojczyźnie, zasługujesz na kopa w ryj. A wszyscy wokół będą klaskać. Patriotyzm stał się doskonałym wytrychem do wynoszenia na święty niemal piedestał wszystkiego, co w człowieku najgorsze, a co wyrosło na prymitywnym instynkcie plemiennym. Każe on dążyć do konfrontacji na zasadzie my kontra oni; albo jesteś z nami, albo przeciwko nam. Nie ma w nim miejsca na szarości, a już na pewno nie na odmienność myślenia, preferencji, działań. Na czele takich patriotów de iure stanie dupa państwa, Lolek dwojga nazwisk Batyr-Nawrocki, niepoliczony, pierwszy sutener, niepowstrzymany zdobywca kawalerek i pospolity cham.
11 listopada miał być w założeniu dniem dumy i radości. A to bardzo smutny i ponury dzień. I nie mam na myśli pogody.
12 listopada