Stegania cararia – Witalnik zatoczak

Geometridae – Miernikowcowate
Skrzydła o żółtobiałym tle, silnie, brunatno przyprószone. Brak ciągłych przepasek poprzecznych wewnętrznych. Przepaska zewnętrzna wyraźna, brunatna; obszar między przepaską zewnętrzną, a tylnym brzegiem skrzydła ze słabym, rozrzedzonym, brunatnym przyprószeniem – obszar ten podzielony na rozległe, jasne plamy o kształcie charakterystycznym dla gatunku.

S.cararia

Łódzkie 05.07.2012 Fot. Jacek Nowak

  1. Liczebność. Dawniej rzadki, obecnie zdaje się zwiększać liczebność. mimo to wciąż nieczęsto obserwowany
  2. Biotop. Wilgotne lasy, polany, łąki; także ogrody, parki i doliny rzeczne
  3. Wymiary. Rs 19-24 mm
  4. Okres lotu. Maj – lipiec; w niektórych sezonach w sierpniu/wrześniu pojawia się drugie pokolenie. Gąsienice od maja do lipca. Zimuje poczwarka
  5. Lokalizacja. Łódzkie
  6. Pokarm. Nektar. Gąsienice żerują topolach i olszach
  7. Podobne. U bardzo rzadkiego Stegania dilectaria przepaski wewnętrzne są dobrze wykształcone
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Jacek Nowak
  9. S.cararia w bazie BioMap
  10. S.cararia na Lepiforum

Leave a Reply