Satyrium pruni – Ogończyk śliwowiec

Lycaenidae – Modraszkowate
Poprzednio w rodzaju Fixsenia. Skrzydła brunatne z szeroką pomarańczową przepaską brzegową (skrzydło tylne) oraz z wąską i przerywaną białą przepaską zygzakowatą. Wyraźny ogonek na tylnych skrzydłach. Gąsienica zielona.

Widzew 08.06.2011

Łódź – Widzew 08.06.2011

Widzew 08.06.2011

Łódź – Widzew 08.06.2011

Widzew 08.06.2011

Łódź – Widzew 08.06.2011

Widzew 14.06.2011

Łódź – Widzew 14.06.2011

  1. Status. Występuje prawie w całej Polsce poza Pojezierzem Pomorskim i Mazurskim oraz wyższymi partiami gór. Na pozostałym obszarze spotykany niezbyt często i tylko lokalnie pospolitszy oraz liczniejszy Arek Gawroński
  2. Siedlisko. Skraje lasów, zarośla, ogrody, sady
  3. Wymiary. Rs 25-35 mm
  4. Okres lotu. Maj – lipiec. Gąsienice głównie w maju. Zimuje jajo
  5. Lokalizacja. Belgia, Polska – łódzkie, podlaskie, lubuskie
  6. Pokarm. Nektar. Gąsienice objadają z pąków i kwiatów, a potem z liści śliwę domową i śliwę tarninę oraz czeremchę
  7. Podobne. Pozostałe ogończyki, które można rozróżnić po kształcie i przebiegu przepasek brzegowej i zygzakowatej na spodzie tylnego skrzydła
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Gilles San Martin Jarosław Potapowicz Lucyna Bugiera avidal
  9. S.pruni na Lepiforum
  10. S.pruni w iNat

Belgia 31.05.2019 Poczwarka Fot. Gilles San Martin

S.pruni

Łódzki Ogród Botaniczny 08.06.2016

Puszcza Augustowska 20.06.2009 Fot. Jarosław Potapowicz

Chociszewo 12.06.2023 Fot. Lucyna Bugiera

Łódzki Ogród Botaniczny 08.06.2016

Łódzki Ogród Botaniczny 08.06.2016


Łódź 26.01.2014

avidal

Zostaw odpowiedź