Papilionidae – Paziowate
Obie strony skrzydeł czarne, pokryte opalizująco ciemnozielonymi łuskami – zwłaszcza na wierzchu skrzydeł. Przy zewnętrznej krawędzi wierzchniej strony przedniego skrzydła rząd zielonych plamek układających się w relatywnie wąską przepaskę. Intensywnie niebieska, rozległą plama na wierzchu tylnego skrzydła przylega do przedniego brzegu skrzydła. Na tylnych skrzydłach czarne oczka w czerwonej otoczce – na wierzchniej stronie skrzydeł dwa takie oczka, na spodniej zwykle 7 lub 8. Wierzchołki tylnego skrzydła zwieńczone szerokim ogonkiem. Tułów i odwłok także pokryte zielonymi łuskami. Wyróżnia się 5 podgatunków różniących się detalami ubarwienia i zasięgiem.
- Zasięg. Południowa Azja – od Bhutany, Nepalu i Indii po południowe Chiny i Tajwan. Nie występuje w Malezji i Indonezji
- Siedlisko. Lasy, doliny rzeczne, sady, ogrody, plantacje cytrusów, kwietne łąki i murawy, pola uprawne, tereny ruderalne i miejskie
- Wymiary. Rs 106-132 mm; samce przeciętnie nieco mniejsze od samic
- Okres lotu. Cały rok. Kilka pokoleń w sezonie
- Lokalizacja. Wietnam. W Polsce nie występuje
- Pokarm. Nektar oraz sole mineralne pobierane z wilgotnej gleby, ekskrementów i padliny. Gąsienice żerują głównie na rutowatych – w tym na rozmaitych cytrusach. Wymienia się rodzaje Citrus, Zanthoxylum, Toddalia i Melicope
- Podobne. Papilio polyctor (przepaska z zielonych plamek na wierzchu przedniego skrzydła znacznie szersza) i kilka innych pazi o zielono opalizujących skrzydłach, zwykle o bardziej lokalnych zasięgach
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Paweł Głowacki djhiker
- P.paris w iNat
Łódź 15.04.2025




