Tettigonidae – Pasikonikowate
Całe ciało brązowe, żółtobrązowe lub szarobrązowe łącznie z długimi skrzydłami, które sięgają co najmniej do kolan tylnych nóg. Na skrzydłach widoczne drobne, białe prążki. Pokładełko stosunkowo wąskie i słabo łukowato wygięte ku górze (w porównaniu z naszymi, krajowymi podłatczynami). U samicy na siódmej płytce brzusznej obecny wydatny wyrostek – istotna cecha diagnostyczna gatunku.

Francja – Bessières 13.09.2023 Fot. Karol Wałach

Francja – Bessières 13.09.2023 Fot. Karol Wałach

1. Status. Odnaleziony w Bieszczadach w 2022 roku jako gatunek nowy dla Polski. Zasięg pierwotny to środkowa i południowa Europa, Bałkany, region czarnomorski, Kaukaz, północna Afryka
2. Siedlisko. Murawy kserotermiczne i naskalne, stepy, suche zarośla, łąki i ugory, rozmaite suche tereny trawiaste, wydmy śródlądowe i nadmorskie
3. Wymiary. Długość ciała 20-28 mm; samiec nieco ustępuje rozmiarami samicy
4. Aktywność. Czerwiec/lipiec – wrzesień/październik
5. Lokalizacja. Francja
6. Pokarm. Owady i soczyste fragmenty roślin – w tym traw
7. Podobne. Inne, głównie południowoeuropejskie gatunki z rodzaju, często niemal bliźniaczo podobne (w Polsce występują Platycleis albopunctata i Platycleis grisea – u obu tych gatunków pokładełko jest silniej wygięte i szersze) – samice można odróżnić po wyrostku na 7-ej płytce brzusznej (tuż przed płytką subgenitalną), którego brak u innych podłatczynów. Samce wiarygodnie identyfikuje się na podstawie budowy genitaliów
8. Uwagi. Autor obserwacji – Karol Wałach
9. P.affinis w iNat

Łódź 06.10.2023

avidal