Oxystoma cerdo – Pędruś rudorogi

Brentidae
Ryjek stosunkowo długi i wąski, od spodu nieco zgrubiały, charakterystycznie wygięty do dołu – istotna cecha diagnostyczna rodzaju. Ciało czarne, pokryte licznymi, szarawymi łuseczkami. Na środku głowy i przedplecza podłużna, lśniąca, naga bruzda. Przedplecze relatywnie szerokie, o bokach nierównomiernie zwężających się w kierunku głowy; boczne krawędzie przedplecza zwężają się bardziej w przedniej, niż w niemal prostej tylnej części. Scutellum czarne. Nogi czarne. Pierwsze dwa człony czułków pomarańczowe – pozostałe czarne, bądź pomarańczowe.

Poznań – Ogród dendrologiczny 28.11.2020 Fot. Bartosz Sołtysiak

Finlandia 17.05.2014 Fot. Pentti Ketola

  1. Status. Pospolity, miejscami liczny. Występuje w całej Polsce
  2. Siedlisko. Łąki, pola, ugory, skraje lasów, ogrody, zarośla, przydroża
  3. Wymiary. Długość ciała 2.4-3 mm
  4. Aktywność. Marzec/kwiecień – październik/listopad
  5. Lokalizacja. Finlandia, Polska – wielkopolskie
  6. Pokarm. Imagines i larwy żerują na wykach; larwy wewnątrz strączków
  7. Podobne. Przede wszystkim co najmniej równie pospolity Oxystoma craccae, którego samca bardzo trudno odróżnić  na fotografiach terenowych – na zdjęciu może się równie dobrze znajdować ten gatunek. Samica różni się masywniejszym, silnie zgrubiałym ryjkiem (widok z boku). Inne gatunki z rodzaju różnią się ubarwieniem czułków (ciemniejszy człon nasadowy u Oxystoma opeticum i Oxystoma ochropus), niebieskim połyskiem pokryw (Oxystoma pomonae) czy też proporcjami wymiarów przedplecza i bardziej równomiernie zwężającymi się jego bocznymi krawędziami
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Pentti Ketola Bartosz Sołtysiak
  9. O.cerdo w bazie BioMap
  10. O.cerdo w iNat

Finlandia 17.05.2014 Fot. Pentti Ketola


Łódź 08.12.2019

avidal

2 thoughts on “Oxystoma cerdo – Pędruś rudorogi

Zostaw odpowiedź