Syrphidae – Bzygowate
Oczy samicy rozdzielone czołem, oczy samca stykają się ze sobą na wąskim odcinku. Scutum niemal całe czarne – żółte plamkowanie na nim skromniejsze, niż u innych, podobnych gatunków z rodzaju. Scutellum czarne. Odwłok czarny z żółtymi przepaskami na odwłoku, które jednak często są bardziej blade, niż u innych gatunków z rodzaju. Przepaski te łączą się ze sobą przy bocznych krawędziach tergitów.
- Status. Szeroko rozsiedlona, lecz liczna tylko miejscami
- Siedlisko. Głównie lasy liściaste z gospodarką ekstensywną
- Wymiary. Długość ciała 13-15 mm
- Aktywność. Maj – lipiec
- Lokalizacja. Łódzkie, podlaskie, pomorskie, zachodniopomorskie, Bieszczady
- Pokarm. Nektar, spadź. Larwy rozwijające się w powalonych drzewach liściastych żywią się detrytusem
- Podobne. Temnostoma meridionale i Temnostoma vespiforme – obie mają bogatszy rysunek na tułowiu, zwłaszcza scutum jest wyraźniej zdobione. No i odcień przepasek odwłokowych Temnostoma apiforme jest na ogół w sposób trudny do opisania, ale zdecydowanie zauważalny – wyjątkowy. Bardziej blady, matowy, niektóre przepaski przybierają białawy kolor, wręcz barwę kości słoniowej. Z własnego doświadczenia mogę stwierdzić, że po wstępnym opatrzeniu muchówkę tą siedzącą na gdzieś na liściu można odróżnić na pierwszy rzut oka od pozostałych Temnostoma. Edit: w 2018 wyniku rewizji kolekcji należącej do Bogusława Soszyńskiego do fauny Polski dołączył kolejny gatunek morsznicy – Temnostoma carens (praca), bardzo podobny do T.apiforme, znany z jednego tylko stanowiska, złowiony w latach 90-tych
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Magdalena Jędro Augustyna Andrzej Kucharski avidal
- Uwagi 2. Nazwa gatunkowa nadana przez Insektarium
- T.apiforme w iNat
Łódź 06.11.2013



















