Clusiidae
Poprzednio w rodzaju Paraclusia. Oczy rozdzielone szerokim czołem u obu płci. Twarz i policzki oraz głaszczki (palpi) są porcelanowobiałe. Czoło żółte lub białe z parą krzyżujących się szczecinek – cecha diagnostyczna rodzaju. Scutum pomarańczowe lub żółte, rzadziej blado beżowe z parą krótkich, ciemniejszych od tła podłużnych smug, które mogą być słabo zaznaczone i trudno dostrzegalne. Boki tułowia z ciemną pręgą na pleurytach. Odwłok żółtopomarańczowy; na 2-im tergicie para rozmytych, brązowych plam (plamy te mogą zanikać). Nogi żółte. Biodra białe do bladożółtych. Czułki żółte, wici czułków znacznie dłuższe od czułków. Skrzydła z brunatnymi plamami zgrupowanymi w trzech skupiskach – kształt i rozmieszczenie tych plam jest diagnostyczny dla gatunku; najmniejsza z plam dochodzi do przedniej krawędzi skrzydła, a najbardziej rozległa jest plama wierzchołkowa.
- Status. Zdecydowanie rzadka, obserwowana bardzo sporadycznie. W Polsce głównie w górach VU
- Siedlisko. Wilgotne lasy z dużą ilością powalonych drzew – na powalonych pniach odbywają się zaloty oraz walki samców o samicę – strategia typowa dla rodziny Clusiidae
- Wymiary. Długość ciała 6-7.5 mm
- Aktywność. Czerwiec – październik
- Lokalizacja. Francja
- Pokarm. Spadź. Larwy żerują w butwiejącym drewnie martwych drzew liściastych, a być może także iglastych – przypuszczalnie są drapieżne
- Podobne. Stosunkowo duże rozmiary ciała (dla porównania gatunki z rodzaju Clusiodes dorastają przeciętnie do 5 mm), plamkowanie skrzydeł oraz para brązowych plam na 2-im tergicie odróżnia ją od innych gatunków z rodziny. Clusia flava łatwo odróżnić po braku wyraźnego plamkowania skrzydeł i ciemnych przednich stopach
- Uwagi. Autorka obserwacji – Marie Lou Legrand
- C.tigrina w iNat
Łódź 17.07.2023


