Clusiidae
Oczy rozdzielone szerokim czołem u obu płci. Twarz i policzki oraz głaszczki (palpi) są częściowo porcelanowobiałe. Czoło w znacznej mierze żółte z parą krzyżujących się szczecinek – cecha diagnostyczna rodzaju. Scutum pomarańczowe lub żółte z parą ciemniejszych od tła podłużnych smug, które mogą być słabo zaznaczone i trudno dostrzegalne. Boki tułowia z ciemną, zwykle porozrywaną i słabo zaznaczoną pręgą na pleurytach. Odwłok żółtopomarańczowy. Uda żółte. Golenie żółte poza czarnymi obrączkami nasadowymi na tylnych goleniach. Przednie stopy czarne. Czułki żółte, tylko trzeci ich człon z czarną plamką wierzchnią. Wici czułków znacznie dłuższe od czułków. Przezmianki białe. Skrzydła bez ostro i wyraźnie zaznaczonych plam, jedynie z ciemnym rozmyciem przy żyłce radialnej.
- Status. Rzadko obserwowana. Liczebność trudna do oszacowania; zapewne miejscami nierzadka
- Siedlisko. Wilgotne lasy z dużą ilością powalonych drzew – na powalonych pniach odbywają się zaloty oraz walki samców o samicę – strategia typowa dla rodziny Clusiidae
- Wymiary. Długość ciała 5-6.5 mm
- Aktywność. Kwiecień – wrzesień
- Lokalizacja. Finlandia
- Pokarm. Spadź. Larwy żerują w butwiejącym drewnie martwych drzew liściastych, a być może także iglastych – przypuszczalnie są drapieżne
- Podobne. Drugi krajowy reprezentant rodzaju – Clusia tigrina różni się bogatszym plamkowaniem skrzydeł, żółtymi przednimi stopami i wyraźniej zaznaczoną, ciągłą smugą na pleurytach. Podobne są także niektóre inne gatunki z rodziny
- Uwagi. Autor obserwacji – Pentti Ketola
- C.flava w iNat
Łódź 17.02.2024

