Clusiodes ruficollis

Clusiidae
Ubarwienie żółtoczarne; samiec ciemniejszy od samicy. Na tułowiu dwa czarne pasy o zmiennej długości; boki tułowia z jasna smugą. Szczecinki na środku tułowia ( dorsocentral setae ) długie i sztywne. Odwłok cylindryczny, czarny, lśniący. Nogi żółte. Czułki żółte. Na policzkach długie, czarne szczecinki zwane wibryssami – cecha diagnostyczna rodzaju. Skrzydła wyraźnie zaczernione przy wierzchołkach.

C.ruficollis

Łódź – BRUS 14.06.2019 Samica

Las żeromiński 21.05.2014

Las żeromiński 21.05.2014 Samiec

Las żeromiński 21.05.2014

Las żeromiński 21.05.2014

Las żeromiński 21.05.2014

Las żeromiński 21.05.2014

  1. Liczebność. Nierzadki; najliczniejszy w górach
  2. Biotop. Lasy, a zwłaszcza ich skraje i leśne polany – preferuje tereny wilgotne
  3. Wymiary. Długość ciała 3-4 mm
  4. Aktywność. Maj – ?
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Spadź. Larwy żerują pod korą martwych drzew – nie wiem, czy są saprofagiczne, czy drapieżne
  7. Podobne. U bardzo podobnej Chyliza vittata brak wibryssy i sztywnych szczecinek na środku tułowia ( dc setae ).  Clusiodes albimanus jest ciemniej ubarwiony, co jest szczególnie widoczne na nogach i na tułowiu; również inne gatunki z rodzaju. Podobne są także niektóre gatunki z rodziny Psilidae
C ruficollis

Las wiączyński 14.05.2017

C.ruficollis

Las wiączyński 14.05.2017

C.ruficollis

Łódź – BRUS 14.06.2019

C.ruficollis

Łódź – BRUS 19.07.2019 Samica na hubie

C.ruficollis

Łódź – BRUS 19.07.2019

Clusiodes

Łódź – BRUS 14.06.2019

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Łódź – BRUS 14.06.2019

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Łódź – BRUS 14.06.2019

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Łódź – BRUS 14.06.2019

Dodaj komentarz