Clusiidae
Ubarwienie ciała zmienne – od przewagi koloru żółtego do bardzo ciemnych, brązowoczarnych osobników. Na policzkach długie, czarne szczecinki zwane wibryssami – cecha diagnostyczna rodzaju. Na czole, przy wewnętrznych krawędziach oczu znajdują się trzy szczecinki orbitalne istotna cecha diagnostyczna gatunku. Cerci relatywnie długie. Na scutum trzy pary szczecinek centralnych (dorsocentral setae), z czego jedna para znajduje się przed szwem tułowiowym – jedna z cech diagnostycznych gatunku.
Ojcowski Park Narodowy 23.06.2020 Fot. Maksymilian Syratt
Potok Wielka Puszcza 12.06.2023 Fot. Jerzy Tomiak
Potok Wielka Puszcza 12.06.2023 Fot. Jerzy Tomiak
Ojcowski Park Narodowy 23.06.2020 Fot. Maksymilian Syratt
- Status. Rzadko obserwowany, miejscami liczny
- Siedlisko. Lasy liściaste i mieszane – preferuje tereny wilgotne
- Wymiary. Długość ciała 3.5-5 mm
- Aktywność. Maj – październik; apogeum pojawu w czerwcu
- Lokalizacja. Małopolskie
- Pokarm. Spadź. Larwy żerują pod korą martwych drzew – są drapieżne lub mykofagiczne
- Podobne. U bardzo podobnej Chyliza vittata brak wibryssy i sztywnych szczecinek na środku tułowia (dc setae). Często obserwowany Clusiodes ruficollis jest zwykle jaśniej ubarwiony, a przed szwem tułowiowym brak szczecinek dc. U Clusiodes gentilis na czole widoczne są tylko dwie szczecinki orbitalne. U najbardziej podobnego Clusiodes microcerca cerci są wyraźnie krótsze – gatunek ten nie został jak dotąd z Polski wykazany
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Jerzy Tomiak Maks Syratt
- C.albimanus w iNat
Scutum. Na czerwono zaznaczyłem parę szczecinek dc przed szwem tułowiowym – cecha pozwalająca odróżnić gatunek od Clusiodes ruficollis, Clusiodes geomyzina, Clusiodes freyi, Clusiodes pictipes i Clusiodes apicalis
Potok Wielka Puszcza 12.06.2023 Fot. Jerzy Tomiak
Ojcowski Park Narodowy 23.06.2020 Fot. Maksymilian Syratt
Łódź 20.07.2020