Satyrium acaciae – Ogończyk akacjowiec

Lycaenidae – Modraszkowate
Poprzednio w rodzaju Fixsenia. Skrzydła brunatne z cienką jasną przerywaną przepaską na spodzie skrzydeł i z pomarańczową przepaską brzegową na spodzie tylnego skrzydła, która może być przerywana. Ogonek na tylnym skrzydle obecny. Gąsienica zielona, nieco przypomina pokrojem ciała ślimaka nagiego.

Trzebcz pod Polkowicami 30.06.2022 Fot. Tomasz Samolik

Bondyrz 14.07.2020 Fot. Andrzej Sawic

Murawy Dobromierskie 03.06.2013

Murawy Dobromierskie 03.06.2013

Murawy Dobromierskie 03.06.2013

Murawy Dobromierskie 03.06.2013

  1. Status. Gatunek stosunkowo rzadki spotykany lokalnie od Dolnego Śląska przez Małopolskę po Podlasie. W środkowej Polsce bardzo rzadki. Niektóre populacje w południowej Polsce dość liczne NT Arek Gawroński
  2. Siedlisko. Suche murawy z tarniną, zarośla, skraje lasów
  3. Wymiary. Rs 24-29 mm
  4. Okres lotu. Czerwiec i lipiec. Gąsienice w maju i czerwcu
  5. Lokalizacja. Lubelskie, dolnośląskie, świętokrzyskie – Przedborski PK
  6. Pokarm. Nektar. Gąsienice żerują na śliwie tarninie, zjadają pąki i liście; powiązanie ekologiczne z mrówkami na zasadach myrmekoksenii  – gąsienice nie są karmione przez mrówki (inaczej niż u myrmekofilnych gatunków z rodziny modraszkowatych), korzystają jedynie z ich niecelowej ochrony
  7. Podobne. Inne ogończyki, ze szczególnym uwzględnieniem Satyrium ilicis, różnią się m.in. wyglądem przepasek brzegowej i zygzakowatej
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Tomasz Samolik Andrzej Sawic avidal
  9. F.acaciae na Lepiforum
  10. F.acaciae w iNat

Łódź 27.01.2014

avidal

Zostaw odpowiedź