Neoxorides collaris

Ichneumonidae – Gąsienicznikowate
Głowa czarna. Nadustek mały 1,5 razy tak szeroki, jak długi. Tułów czarny; propleuron ( boczna płytka tułowia znajdująca się poniżej przedplecza, tuż za głową ) z jasnymi smugami. Odwłok uderzająco smukły, czarny; tylne krawędzie tergitów często subtelnie, bardzo wąsko rozjaśnione. Pokładełko mniej więcej tak długie, jak odwłok. Przednie i środkowe biodra, uda i golenie mniej lub bardziej żółtopomarańczowe. Tylne biodra pomarańczowe lub czarne. Czułki długie i ciemne, u samicy z rozjaśnionymi członami środkowymi. Skrzydła przezroczyste, pterostigma ciemnobrązowa. Zwierciadełka brak – ważna cecha diagnostyczna rodzaju. Należy do niewielkiej, liczącej 11 krajowych gatunków podrodziny Poemeniinae.

Neoxorides

Łęgi Słubickie 2018 Fot. Marek Adamski

N. collaris

Łęgi Słubickie 2018 Fot. Marek Adamski

  1. Liczebność. Przypuszczalnie nierzadki
  2. Biotop. Lasy
  3. Wymiary. 12-25 mm
  4. Czas lotu. Wiosna – jesień
  5. Lokalizacja. Lubuskie
  6. Pokarm. Larwy są parazytoidami larw Cerambycidae – wymienia się min. rodzaj Tetropium
  7. Podobne. W Polsce występują jeszcze dwa gatunki z rodzaju – Neoxorides nitens ( propleuron calkowicie czarny ) i Neoxorides varipes. U bardzo podobnego Poemenia hectica występuje czterokątne zwierciadełko
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Marek Adamski

2 thoughts on “Neoxorides collaris

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s