Agelena labyrinthica – Lejkowiec labiryntowy

Agelenidae – Lejkowcowate
Długonogi jasnobrązowy pająk sieciowy. Na odwłoku i głowotułowiu dwa ciemne pasy. Sieć ma kształt leja, wewnątrz którego czai się pająk. Konstruowana jest nisko nad ziemią.

Widzew 15.06.2011

Widzew 15.06.2011

Widzew 15.06.2011

Widzew 15.06.2011

Park Poniatowskiego 12.08.2010

Park Poniatowskiego 12.08.2010

Tuszyn 01.07.2012

Tuszyn 01.07.2012

Tuszyn 01.07.2012

Tuszyn 01.07.2012

Tuszyn 01.07.2012

Tuszyn 01.07.2012

Tuszyn 01.07.2012 Widoczne pourywane nogi konika, który przy próbie ucieczki stracił je szarpiąc się i miotając

Tuszyn 01.07.2012 Widoczne pourywane nogi konika, który przy próbie ucieczki stracił je szarpiąc się i miotając

  1. Liczebność. Pospolity
  2. Środowisko. Otwarte, suche tereny z niską roślinnością
  3. Wymiary. Samica 10-16.5 mm. Samiec 8-14 mm
  4. Aktywność. Maj – październik
  5. Lokalizacja. Wiele różnych stanowisk
  6. Pokarm. Różne owady: muchy, błonkówki, prostoskrzydłe… Obserwowałem go w akcji, gdy w jego sieć wskoczył konik z rodzaju Chorthippus Po chwili lejkowiec przypuścił błyskawiczny atak i ukąsił ofiarę, po czym skrył się w głąb lejka. Nie trwało to dłużej niż 3 sekundy. Tę taktykę powtórzył jeszcze dwa razy i czekał, aż jad zrobi swoje. Konik słabł z minuty na minutę
  7. Podobne. Allagelena gracilens nie ma tak wydłużonych kądziołków przędnych jak lejkowiec labiryntowy, widocznych na niektórych fotografiach. Pomijając odrębności w budowie aparatów płciowych, u A. labyrinthica oczy w przednim rzędzie są ułożone tak, że boczne są wysunięte dużo silniej do przodu, niż środkowe. U A. gracilens ta różnica nie jest aż tak duża. Podobno też A. gracilens ma na spodzie odwłoka brązowoczerwony pas. No i wzór na wierzchu odwłoka jest bardziej kontrastowy u A. labyrinthica, ale to tyczy się wyłącznie dorosłych osobników, młode obu gatunków są praktycznie nieodróżnialne – objaśnienia mi różnic zawartych w cechach morfologicznych podjęła się Aneta Itczak
  8. Uwagi. Ich prześladowcami są nasteczniki z kilku rodzajów min. Anoplius viaticus i Auplopus carbonarius
  9. Uwagi 2. Wybrany europejskim pająkiem roku 2011
Tuszyn 01.07.2012 Charakterystyczny lejek, w którym ukrywa się pająk

Tuszyn 01.07.2012 Charakterystyczny lejek, w którym ukrywa się pająk

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s