Scotina celans

Liocranidae – Obniżowate
Głowotułów brązowy, lekko lśniący z żółtawymi smugami bocznymi na karapaksie oraz z tej samej barwy smugą centralną. Odwłok ciemnobrązowy lub szarobrązowy z bardzo niewyraźnym i trudno dostrzegalnym jodełkowatym, czerwonawym lub żółtawym deseniem.

Hiszpania – Granada 07.12.2021 Fot. Simon Oliver

  1. Status. Nierzadki, jednak z uwagi na nocną aktywność i nikłe rozmiary sporadycznie obserwowany; bywa też mylony z Pardosa spp.
  2. Siedlisko. Skraje lasów, polany, suche łąki, wrzosowiska, torfowiska. Przebywa zwykle w ściółce lub we mchach
  3. Wymiary. Długość ciała samicy 3-4.8 mm, samca 2.8-3.3 mm
  4. Aktywność. Od wczesnej fenologicznej wiosny do późnej jesieni
  5. Lokalizacja. Hiszpania
  6. Pokarm. Owady i inne bezkręgowce, na które aktywnie poluje wśród butwiejącego drewna i w ściółce
  7. Podobne. U Scotina palliardii i Scotina gracilipes brak jasnej pręgi centralnej na karapaksie. Łatwiej pomylić go z wałęsakami z rodzaju Pardosa
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Simon Oliver
  9. Rozmieszczenie
  10. S.celans w iNat

Łódź 07.07.2025

avidal

Zostaw odpowiedź